ЗМЕСТ ВУЧЭБНАГА МАТЭРЫЯЛУ

Тэма 1. Уводзіны. Асноўныя паняцці і адзінкі даследавання

Онім як аб'ект комплекснага лексіка-семантычнага даследавання.  Уласнае імя як сродак  выражэння нацыянальнай культуры, сацыякультурны знак. Роля імя ўласнага ў міжасобаснай камунікацыі, яго значнасць у лінгвакульутры. Нацыянальны  анамастыкон і яго месца ў моўнай карціне свету.

Тэма 2. Тэарэтычна-метадалагічныя асновы даследавання літаратурна-мастацкіх онімаў. Станаўленне літаратурна-мастацкай анамастыкі. Працы беларускіх анаматолагаў у галіне паэтонімалогіі. Уласная назва як аб'ект літаратурна-мастацкай анамастыкі. Аспекты функцыянавання ўласных назваў у мастацкім тэксце ў сучаснай лінгвастылістыцы. Генезіс даследавання онімаў як складнікаў паэтыкі мастацкага тэксту.

Тэма 3. Функцыі імёнаў уласных у мастацкім тэксце. Намінацыйна-ідэнтыфікацыйна-дыферэнцыруючая функцыя паэтонімаў. Эстэтычная (мастацкая) функцыя паэтонімаў і яе кампаненты: характарыстычны, стылістычны, ідэалагічны, сацыяльны, культурна-гістарычны. Фальклорныя онімы. Культурна-міфалагічны кампанент эстэтычнай функцыі  фальклорных паэтонімаў.

Тэма 4. Паняцце анамастычнай прасторы (паэтанімікону) мастацкага тэксту. Этнічная і гістарычная абумоўленасць анамастычнай прасторы мовы і анамастыкону мастацкага твора. Імёны персанажаў (антрапонімы), назвы геаграфічных аб’ектаў (тапонімы), мянушкі (імёны ўласныя) жывёл (заонімы), назвы свят (геартонімы), назвы прадметаў і з’яў, ужывальных у штодзённым жыцці (прагматонімы), назвы астранамічных аб’ектаў (астронімы), імёны святых (агіёнімы), назвы народаў (этнонімы), назвы твораў мастацтва (хрэматонімы) і іншыя складнікі анамастычнай прасторы  мастацкага твора.

Тэма 5. Класіфікацыя імён уласных у анамастычнай прасторы мастацкага твора. Класіфікацыя онімаў, ужытых у мастацкіх тэкстах: 1) з улікам іх дэнататыўнага зместу; 2) з улікам арганізуючай ролі паэтонімаў у мастацкай парадыгме тэксту і іх значнасці ў развіцці сюжэту, ідэі твора;  3) з улікам суаднесенасці паэтонімаў з рэальнай анамастыкай; 4) з улікам структуры паэтонімаў; 5) з улікам кантэкставай семантыкі паэтонімаў, іх значымасці ў канкрэтных тэкстах.

Тэма 6. Жанраўтваральная роля паэтонімаў у творах сучасных беларускіх пісьменікаў. Нацыянальна-культурная адметнасць анамастыкону гістарычнай прозы. Жанраўтваральная роля паэтонімаў у кантэксце беларусазнаўчай (радзімазнаўчай) літаратуры. Анамастыкон аўтабіяграфічнай прозы. Анамастычная прастора аўтарскіх казак. Анамастычная прастора драматургічных твораў.

 

 

ПРЫКЛАДНЫ ТЭМАТЫЧНЫ ПЛАН

Завочная форма навучання

№

Назва тэмы

Лекцыі

Практычныя

Заняткі

1

Уводзіны. Асноўныя паняцці і адзінкі даследавання. Тэарэтычна-метадалагічныя асновы даследавання літаратурна-мастацкіх онімаў.

2

-

2

Функцыі імёнаў уласных у мастацкім тэксце. Паняцце анамастычнай прасторы (паэтанімікону) мастацкага тэксту.

2

 

3

Класіфікацыя імён уласных у анамастычнай прасторы мастацкага твора. Жанраўтваральная роля паэтонімаў у творах сучасных беларускіх пісьменікаў

 

2

 

Усяго                                                        6

4

2
‹ ›